.st0{fill:#FFFFFF;}

“Patiënten en ziekenhuizen de dupe van verplicht eigen risico” 

 14 oktober 2013

  • minuten leestijd 

Patiënten gaan om financiële reden (het al maar hogere eigen risico) steeds minder aan het advies van een huisarts voorbij om een specialist, meestal in het ziekenhuis, te consulteren.

Aldus de Gooi- en Eemlander van maandag 7 oktober 2013.

Daar kan naar mijn mening een goede kant aan zitten. Je moet niet voor alles altijd maar snel naar het ziekenhuis gaan. Er zijn soms ook voorliggende oplossingen (verder overleg met je huisarts daarover, maar ook meer preventieve zorg zoals fysiotherapeut, ergotherapeut, e.d.)

Maar als het echt nodig is dan moet dat dus wel kunnen. De eigen bijdrage blijkt daar nu een drempel voor op te werpen. Dat kan toch niet waar zijn. Dat echt noodzakelijke specialistische oplossingen niet doorgaan omdat de zorgverzekeraars de gezondheidszorg, ik noem het bewust in de meeste brede zin van het woord, aan de ketting leggen.

Zorgverzekeraars die tegen de achtergrond van een gigawinst, het afgelopen jaar 4,6 miljard euro, een relatief geringepremieverlaging voor volgend jaar in het vooruitzicht stellen. Maar als er dan politiek gedacht wordt aan een verhoging van het eigen risico dan impliceert dat per saldo dat de patiënt financieel slechter uit zal zijn en dus minder voor de juist passende oplossing voor zijn/haar gezondheidsprobleem opteert.
Zoek je het in de preventieve zorg dan zit dat meestal niet in het basispakket van de zorgverzekeraar, kies je de weg van specialistische hulp dan is er de horde van het hoge(re) eigen risico.
En de zorgverzekeraar? Die ziet zijn winst door een dergelijke handelswijze, de sigaar uit eigen doos, nog verder toenemen.
Oh, zo zit dat dus….
Het kan en mag niet waar zijn.

 

Blog n.a.v. een artikel in de Gooi- en Eemlander van maandag 7-10-13.
De kop van het artikel luid”: “Patiënten en ziekenhuizen de dupe van verplicht eigen risico”.

>